وقتی حجره داران افراط، سودای مقابله با افراط دارند!/تخریب جریان های انقلابی و چهره های مثبت هدف اصلی افراطیون

نگاهی به رسانه های اصلاحات طی هفته ها و ماه های اخیر نشان می دهد که آنان قصد دارند «افراط و افراطی گری» را در قالب تازه ای معنا کنند. این از طنزهای روزگار است عده ای که باید از آنها به عنوان «حجره داران افراط در عرصه های مختلف تاریخ» یاد کرد، اینک می کوشند خود را نگران از افراطی گری دیگران نشان دهند. سرقفلی افراط به نام آنان است اما در تلاشند تا افکار عمومی را نسبت به طیف ها و گروه هایی که در طول تاریخ انقلاب اسلامی حامی نظام بوده اند، بدبین کنند. تخریب چهره های مثبت و جریان های انقلابی از جمله اهدافی است که آنها این روزها در رسانه های خود در پیش گرفته اند.

به گزارش سراج24 این در حالی است که سوابق آنها مملو است از نشانه های افراط که تاریخ بهترین گواه برای این ادعا است. شرایط حاکم بر دوم خرداد و طیف هایی که همراه با سید محمد خاتمی زیر چتر اصلاحات روی کار آمدند، یکی از آن شواهد تاریخی است؛ تفکراتی که در آن ایام رواج یافت نمونه ای است از اعمال افراط گرایانی که امروز سودای مقابله با افراط دارند.

اکنون به برخی از آن تفکرات انحرافی و التقاطی که غیر از افراط و تندروی نمی توان نامی بر آن گذاشت اشاره می شود:

ـ محمد خاتمی: «در حال حاضر مطالب قرآن با برخی دریافتهای بشری سازگار نیست چرا که احکام آن متناسب با زندگی قبیله ای است. زندگی مورد نظر اسلام زندگی قبیله ای است پس قرآن کریم برای ما قابل استناد نیست.» (کیهان 12/6/87)(ماهنامه کیان بهمن ۷۷)

ـ حبیب الله پیمان: «قرآن قابل نقد عقلی و تجربی است و خود قرآن نیز در آیات بسیاری دعوت به آن نموده است.» ( هفته نامه پیام هاجر، 23/9/78، ص6)

ـ محمد خاتمی: «اگر دین در برابر آزادی قرار گیرد این دین است که باید محدود شود نه آزادی.» ( دانشگاه  تهران 2/3/87)

ـ غلامرضا سالار بهزادی: «تفکر شیعه گری موجب انحطاط مملکت ما و مانعی برای دموکراسی است.» ( روزنامه صبح امروز، 23/8/78،ص8)

ـ اکبر گنجی در مصاحبه روزنامه تاگس اشپیگل آلمان:  «دین یک قسمت از فرهنگ است، حرکت اصلاح طلبان ما عاقبت به جدایی دین از سیاست خواهد انجامید» (کیهان 24/1/79)

ـ محسن سازگارا: «هدف ما جایگزین کردن نظام سکولار و لائیک(بی دین) در ایران است.»

ـ علیرضا علوی تبار: «ما پیشرفت نمیکنیم چون خدا هنوز نمرده است.» ( یا لثارات 4/3/79 )

ـ محسن کدیور: «اگر امروز خدا هم حرفی بزند که با عقل مردم منطبق نباشد نخواهند پذیرفت. امروز خدا در جامعه هیچ کاره است همه کاره مردم اند.»   (دانشگاه تهران 79)

ـ ابراهیم اصغرزاده: «علیه خدا هم میتوان تظاهرات کرد. اگر مجوز راهپیمایی به هر گروه بر اساس قانون داده شود اشکال ندارد حتی علیه خدا.» (آفتاب امروز 3/6/78)

ـ عبدالکریم سروش: «بعد از پیامبر ولایت خاتمه یافته است.» (ماهنامه کیان بهمن 77 )

ـ محمد کاظم محمدی اصفهانی: «مردم حق دارند همه مسؤولین را به سؤال کشیده و از آنها انتقاد کنند حتی اگر آن مسؤول، پیامبر و امام معصوم باشد، بلکه به خود خدا هم می­توان اعتراض کرد و او را فتنه گر نامید.» (روزنامه ایران، 24/4/79)

ـ‌ محمد قوچانی: «هیئتهای مذهبی منشا خشونت اند» (عصر آزادگان 20/1/79)

ـ بهروز افخمی:  «هنرمند اصیل هم به نحوی به فضای زنده و البته آمیخته به ابتذال نیاز دارد و در یک فضای پاکیزه شده و تحت سانسور از دل و دماغ می افتد.» (کیهان، 2/8/79)

ـ سعید حجاریان : «همجنس‌بازی در کشور ما باید آزاد باشد. از جهت حقوقی نباید ممنوع باشد گرچه از نظر اخلاقی زشت است!» (روزنامه صبح امروز)

ـ محمد خاتمی : «شما برای‌ این‌که‌ بتوانید پیشرفت‌ بکنید، راهی‌ جز راه‌ غرب‌ ندارید و راه‌ غرب‌ یعنی‌ پذیرش‌ خرد غربی.» ( آریا 28/6/78)

ـ محمدرضا خاتمی: «هرکس پیام دوم خرداد را درک نکرده است، باید کنار برود . هرکس که با اصلاحات نیست، نابود شود.» (در مشهد در تبلیغات دوره هشتم انتخابات)

اکبر گنجی: «خمینی متعلق به موزه تاریخ است.» (کیهان 24/1/79)

اکنون اگرچه برخی از این افراد پناهنده به دامان کفر شده اند و از ایران اسلامی گریخته اند اما آنها که در داخل کشور هستند به نحو نوینی در حال تداوم راه سلف خود در شرایط فعلی کشور و در رسانه هایشان هستند. «تساهل و تسامح» این عده عین «افراط و تندروی» بوده و هست. این افراد اعم از «گریختگان و بازماندگان» کسانی هستند که زیر چتر دوم خرداد روی کار آمدند و خاتمی را رهبر حزبی خود می دانستند و می دانند و اکنون با آنکه کارنامه دوم خرداد مملو از افراط است، می کوشند همچنان زیر این چتر سوراخ،‌ علیه رقبای سیاسی خود مانور تبلیغاتی بدهند و در حالی که دیگران را افراطی می نامند، خود را مخالف تندروی بنامند!

اما در کنار این موارد، اوج افراط عده ای که امروز داعیه و سودای مقابله با افراط دارند را باید در فتنه سال 88 مشاهده کرد؛ آنچنان که با رفتارهای کف خیابانی و دفاع و حمایت از آشوب و اغتشاش قصد بر هم زدن نظم و آرامش و ترور جمهوریت نظام را داشتند. تلاش این عده برای وتوی رای ملت بر هیچ کس پوشیده نیست که تنها از آنجا که در برابر رقیب سیاسی خود در انتخابات شکست خوردند، حاضر شدند به دنبال هدف ابطال انتخابات، خون بسیاری را بریزند و سناریویی علیه نظام جمهوری اسلامی بنویسند.

حال آنکه خود با چشمان خود دیدند همانانی که امروز به آنها برچسب افراط می زنند در انتخابات سال 92 که با پیروزی روحانی به اتمام رسید، عکس العملی ناشی از خشونت و افراط نشان ندادند و با درایت و عقلانیت و تمسک به اعتدال، «واقعیت» را بر «قدرت» ترجیح دادند تا هیچ گاه در قضاوت تاریخ و نگاه منصفانه افکار عمومی به افراط متهم نشوند.